بزرگ علوی

متن نوشته:

بزرگ علوی در سال ۱۲۸۳ شمسی در خانواده ای بازرگان مشروطه خواه به دنیا آمد. پس از خاتمه تحصیلاتش که در آلمان به پایان رسید به ایران بازگشت. در سال ۱۳۰۷ با صادق هدایت آشنا شد و از آن پس اغلب اوقات خود را با هم می گذراندند.

نخستین مجموعه داستان های علوی به نام چمدان در سال ۱۳۳۱ منتشر شد و مورد استقبال خوانندگان قرار گرفت. در سال ۱۳۳۱ رمان چشمهایش را منتشر کرد. این اثر یکی از اولین رمان های ایرانی است که هنوز زیبایی و اعتبار خود را حفظ کرده و خوانندگان زیادی دارد.

علوی در سال ۱۳۳۲ برای درمان بیماری به اروپا رفت و دیگر به ایران بازنگشت. بزرگ علوی از پیشگامان داستان نویسی ایران است که در قیاس با معاصرانش دارای نثری روان و منسجم است و داستان هایش دارای چارچوبی محکم و منطقی است. او که همانند صادق هدایت تحت تأثیر ادبیات اروپایی به نگارش داستان کوتاه پرداخته بود، هر دو توانستند آثاری همپای نویسندگان جهانی عرضه کنند که به اغلب زبان های دنیا نیز ترجمه شده است.

شخصیت های آثار بزرگ علوی علیه ستم ها و ناروایی های اجتماعی برمی خیزند و در برابر سختی ها و ناملایمات به مقاومت و مبارزه می پردازند، همین امر شخصیت های آثار او را از شخصیت های زجرکشیده و سرخورده هدایت متمایز می کند.

از دیگر آثار علوی می توان از : نامه ها، میرزا، سالاریها و تعدادی ترجمه از آثار دیگران را نام برد.

داستان نویس نوجوان

داستان نویس نوجوان

حق نشر این نوشته برای داستان نویس نوجوان محفوظ است.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.